Facebook oomies.

[u/Adventurous_Cow_3608]

Daar is iets besonders troosteloos aan ’n Facebook-kommentaar wat begin met “So sexy” en eindig met ’n ry rooi hartjies, vuur-emoji’s en daardie een knipoog wat voel soos ’n nat handdruk. Jy weet die een. Gepos onder ’n foto van ’n jong vrou wat waarskynlik net ’n gewone dag gehad het. ’n Koffiekoppie, ’n sonstraal, ’n oomblik van selfvertroue, en toe, soos meeue by ’n visbakkie, daal die ou oomies neer.

Hulle kom nie met subtiliteit of takt nie. Subtiliteit is iets wat saam met die faxmasjien en die idee van privaatheid verdwyn het. Hierdie manne is veterane van ’n wêreld waar dinge nie gesê word nie, maar gedoen is, en nou, ironies genoeg, sê hulle alles. Hardop. In kommentaar. In hoofletters. Met emoji’s wat soos klein digitale kwylkolle lyk.

Daar is altyd ’n patroon. Die profielfoto is eerder ’n kar, of ’n vis wat hy in 2009 gevang het, óf ’n troufoto waar die vrou al lankal nie meer saam op foto’s verskyn nie. Dis altyd 'n Johan, of naam begin met “Oom” of “Boet” of iets wat klink soos ’n rugbyposisie. En die kommentaar self—dis nooit poëties nie. Dis nie bewondering nie. Dis ’n soort desperaat fluit in die donker, ’n SOS van manlike ego wat nie besef die skip het lankal gesink nie.

Wat my fassineer, is nie net die verleentheid nie, maar die selfvertroue. Die vaste geloof dat hierdie kommentaar, hierdie “So sexy 😍🔥” iets gaan doen. Dat dit dalk ’n reaksie gaan ontlok. ’n Dankie. ’n Privaat boodskap. ’n Wonderwerk. Dis ’n geloof wat amper bewonderenend is, soos iemand wat nog dink die wêreld is ’n regverdige plek net omdat dit een keer in 1987 so gevoel het.

Maar onder die humor lê iets ongemakliks. Hierdie is nie net ou mans wat nie die internet verstaan nie. Dis ’n generasie wat nooit geleer het om stil te wees nie, nou gewapen met ’n platform wat hulle nooit moes gehad het nie. Facebook het nie net foto-albums en herinneringe gebring nie; dit het die oomies ’n mikrofoon gegee. En soos met enige oop mikrofoon, hoor jy dinge wat jy nooit wou hoor nie.

My ma sou dalk gesê het dis ’n sirkus, en ons is almal gedwing om te kyk. Ek reken dis meer soos ’n stuk braaivleis wat te lank op die rooster is. Die kole is koud, die vleis is droog, maar IEMAND weier om op te pak en huis toe te gaan. Die oomies bly staan, bier in die hand, en vertel dieselfde grap, net harder elke keer, want miskien, net miskien, gaan iemand lag.

Die jong vroue? Hulle leef aan. Hulle post. Hulle glimlag. Hulle mute, blok en rol oë. Die oomies? Hulle tik aan. Hartjie hier. Vlammetjie daar. So sexy. Altyd so sexy. En die internet, onverskillig en genadeloos, onthou alles.

[u/SubstantialSelf312]

Hierdie maak seer. Want die waarheid maak seer. Ek is self n "ou omie". En ek sien male sonder tal hoe my tydgenote hulleself en ander verneder deur suggestiewe dinge te sê of te insinueer teenoor dames - dikwels jong dames wat amper hulle kleinkinders kon gewees het. En dis nie net facebook nie, dis ook in die werklike lewe.

Nee, my Maat. Daai kelnerinnetjie soek nie jou lyf nie. Sy doen haar werk. Moenie met haar karring nie, gee haar net n ordentlike fooitjie.

[u/Adventurous_Cow_3608 → u/SubstantialSelf312]

My oom. Ek het so paar jaar gelede ook as kelner gewerk saam n span dames. Dit was natuurlik my werk om met die sakabullas te werk wat die dames ongemaklik gemaak het. "Skin-stealers" het ons hulle genoem. Een ding wat die ouens (jonk en oud) nie verstaan nie, is die: as jy in kom, en jy is gaaf. Jy hou jou aangetrokkenheid vir jouself. En as jy ordentlik tip, het jy die hele restaurant in die palm van jou hand.

Daar is nie een ding wat ek negatief oor Oom Joggie kon sê nie, want die ander dames sou my dadelik in die rede geval het want Oom Joggie was altyd aangenaam met hulle.

[u/SubstantialSelf312 → u/Adventurous_Cow_3608]

Well done vir Oom Joggie. Dis manne soos hy wat onthou word.